นานมาแล้ว การ์ตูนหนูมู่เม่ออกมา แล้วก็ยังไม่จบ ก็จะเอาตอนต่อไปมาแล้วล่ะ แต่ก็ยังไม่จบอยู่ดีนะ จริง ๆ ก็วาดไว้นานแล้ว แล้วก็ไม่ได้วาดต่อซักที และคิดว่าคงไม่วาดต่อในเร็ววันนี้ด้วย - - (ค้างงานไว้เยอะจริง ๆ) ใน entry นี้เอางานชุดแรกมาทบทวนก่อน (กดตรง link ด้านขวาก็ได้นิ?) คืออันนี้ scan ใหม่น่ะ

ก็ดูอันแรกไปก่อน แล้วเดี๋ยวชุด 2 จะมา up ลงครั้งหน้านะ

 ภาพที่วาดไว้ ฉลองสมาชิกใหม่ PK ล่ะ ใน blog ครั้งที่แล้วเอามาลงเยอะเลย แล้วมันก็หายไปเรียบร้อยแหล่ว (web ที่เก็บภาพไว้ปิดลงไปไม่รู้ชะตากรรม) ช่างมัน คิดซะว่าผ่านมาก็ผ่านไปละกัน มาดูภาพใหม่กันดีกว่า

หลังจาก entry ก่อนเขียนเรื่องโหดตายยกลำ entry นี้มาพักด้วยภาพที่ไม่โหดมั่ง ในภาพกำลังตักน้ำนะ (บอกไว้ก่อนเผื่อดูไม่ออกกัน - -)

 

บนเครื่องบินผู้โดยสารเต็มเครื่อง บ้างก็นอน บ้างก็คุยกัน

แอร์: "รับขนมจีบซาลาเปาเพิ่มไม๊คะ?"

ผู้โดยสาร: "ม่ายอ่ะ จะนอน อย่ามากวนอีก เข้าใจใช่มะ?"

แอร์: "ทำคุณบูชาโทษ ถ้าเครื่องบินตกจะไม่เตือนจริง ๆ ด้วย!"

ผู้โดยสาร: "ให้ตก ๆ ไปเลย ตายตอนหลับ ดีเหมือนกัน"

แอร์: "ได้! แล้วคอยดู!!"

แอร์จึงวิ่งไปที่ห้องคนขับแล้วกดปุ่มมั่ว ๆ เครื่องบินก็ไร้การควบคุมทันที"

นักบิน1: "แย่น่ะ งี้ก็ตกอ่ะดิ.."

นักบิน2: "คงจะอย่างนั้นล่ะ แย่มากเลยน่ะ"

แอร์: "ฮึ ฮึ.. นั่นคือความต้องการของเรา"

นักบิน1: "งี้เราจะได้กลับไปเล่นเกมไฟฉาย ที่บ้านต่อได้ไหมเนี่ย.."

แอร์: "เราคิดว่าไม่.."

นักบิน2: "ไม่ต้องห่วง เราจะเล่าตอนจบให้ฟัง"

นักบิน1: "เนี่ยเหรอคำปลอบใจ ไปใช้กับแมวที่บ้านเถอะ.."

แอร์: "ตอนนี้นึกถึงที่ ๆ อยากจะไปหลังความตายเถอะ.."

เครื่องบินก็ร่อนดิ่งลงมาอย่างรวดเร็ว ผู้โดยสารแตกตื่นกันมาก นักบินก็ประกาศผ่านไมด์มา..

"ทุกคนไม่ต้องห่วง ผู้ที่น่าสงสารที่สุดก็คือเรา ที่ไม่ได้มีโอกาสเล่นเกมไฟฉายต่อให้จบ"

ผู้โดยสารยังคงตกใจกันอยู่ นักบิน2 จึงลุกจากที่นั่งไปช่วยแก้ไขสถานการณ์

นักบิน2: "ไม่ต้องตกใจไปทุกท่าน"

แล้วนักบิน2 ก็ยิงผู้โดยสารทีละคน ๆ

นักบิน2: "ตกเครื่องบินตายมันทรมาน โดนยิงตายทรมานน้อยกว่า"

นักบิน2 ก็ยิงผู้โดยสารตายหมดลำ ส่วนนักบิน1 ก็กู้เครื่องบินสำเร็จ และลงจอดอย่่างปลอดภัย

นักบิน2: "ของมันพลาดกันได้.. เรื่องเล็กน้อยน่า คนเราช้าเร็วก็ต้องตาย"

 

edit @ 27 Feb 2008 14:30:12 by โหมด