type2

แมว: พักนี้ไม่ค่อยมีแมลงให้จับเล้ย

หมา: เจ้านี่มันไร้รสนิยมสิ้นดี

แมว: เจ้าว่าเราอยู่สินะ

หมา: ลองวิเคราะห์ดู เราไม่บอกหรอก

แมว: เราตัดสินใจแล้ว เจ้าว่าเราแหล่ะ แล้วดูเจ้าดิ วัน ๆ ไม่ได้ทำอะไรที่รักษาสัญชาติญาณเดิมเล้ย

หมา: เรามันต้องเปลี่ยนแปลงดิ

แมว: ใช่เราต้องเปลี่ยนแปลง เหมือนกับสิ่งต่าง ๆ

หมา: เคยเห็นทากที่กำลังคลานไหมล่ะ?

แมว: มันคลานไปอย่างช้า ๆ

หมา: เหมือนบางสิ่งที่ไม่ต้องการรับรู้ความหมายของเวลา

แมว: แล้วเกี่ยวกับสิ่งที่คุยกันข้างต้นตรงไหน

หมา: เราเปลี่ยนเรื่องพูดไปแล้วต่างหาก

แมว: ฮื่อ..

ที่บ้านหลังนึงขณะรายการแมวล้านตัวกำลังออกอากาศอยู่นั้น นอกบ้านหลังนั้นก็มีรถไอติมผ่านมา แล้วก็มีคนกวักมือเรียก

คนขายไอติมบอก " ซื้ออะไรครับ?"

คนเรียกบอก "เอาไอติมหางเสือละกัน ไม่ใส่ถั่ว ใส่ลูกชิด ไม่ใช่ฟักทอง ใส่มัน"

คนขายบอก "ทีละอย่างเถิด จำไม่ไหว"

คนเรียกบอก "พักนี้ได้ดูข่าวไหม ที่มีเด็กอนุบาลคนนึงไปทำงานอยู่ต่างประเทศ แล้วเกิดโชคดีลงทุนได้กำไรมหาศาล กลายเป็นมหาเศรษฐีไปแล้วง่ะ"

คนขายบอก "หึ ๆ ข่าวสุดท้ายที่เราตามก็ผ่านมาได้ 22 ปีแล้ว เราไม่รู้อะไรหรอก แต่ถ้าเป็นข่าวการ์ตูนที่ออกใหม่วันนี้ล่ะก็เรารู้แน่"

คนเรียกบอก "อือ ดีแล้วล่ะ"

แล้วก็ซื้อขายไอติมกันไป คนในบ้านก็เดินออกมาและบอก

"ว้าวุ้ย วันนี้ไม่อยากตัดหญ้าเล๊ย"

คนขายไอติมได้ยินดังนั้นก็บอกไปว่า "แล้วแต่ดิ ไม่ตัดวันนี้ก็ตัดวันพรุ่งนี้ แต่ไปตัดเมื่อวานนี้ไม่ได้แล้วล่ะ"

"ถูกต้องแล้วล่ะ" คนในบ้านพูดขึ้นและเดินเข้าบ้าน คนที่ในที่นั่นก็แยกย้ายกันไป

หนุ่มน้อยผู้นึงไปซื้อขนมกินที่ร้านค้า พลันก็เห็นเหตุการณ์ประหลาดคือมีแมวกำลังสู้กับสัตว์ประหลาดอยู่ หนุ่มน้อยคนนั้นสนใจมากเลยนั่งดูอย่างไกล้ชิด

แมวบอก "เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้เราหรอก"

สัตว์ประหลาดบอก "คนไม่เก่งก็มักพูดเงี้ย ไปหลอกเด็กอนุบาลเพื่อแย่งไอติมกินเถอะ!"

แมวบอก "ไม่เชื่อก็ตามใจ อย่าร้องไห้ไปฟ้องแม่ละกัน"

แล้วทั้ง 2 ก็สู้กันอย่างสนุกสนานพอประมาณ ซึ่งหนุ่มน้อยก็เข้าใจ ของข้างถนนจะให้มันตื่นเต้นเร้าใจก็ใช่อยู่ ขณะที่สัตว์ประหลาดกำลังชนะอยู่นั้น หนุ่มน้อยก็เข้าไปห้าม

หนุ่มน้อยบอก "ช้าก่อน!"

สัตว์ประหลาดบอก "ช้าก่อนอะไร?"

หนุ่มน้อยบอก "งี้มันไม่ถูกต้องนะ สัตว์ประหลาดเป็นฝ่ายผู้ร้าย ดังนั้นสัตว์ประหลาดที่ดีต้องแพ้ดิ"

สัตว์ประหลาดบอก "ขอร้องเถอะ เราเจออย่างนี้จนหน่ายแล้ว ขอเราชนะมั่งดิ โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด"

หนุ่มน้อยบอก "มันเป็นเรื่องคอนเซ็ปต์ด้วย อธิบายงี้คงเข้าใจนะ"

แมวบอก "ไม่ต้องพูดหรอก เราแพ้ก็คือแพ้ เราก็จะยอมรับ ไม่งั้นจะเอาศักดิ์ศรีแมวไปไว้ที่ไหน"

หนุ่มน้อยบอก "อืม~ เป็นเรื่องที่คิดหนักซะแล้ว จะให้ลงเอยไงดีว้า~"

สัตว์ประหลาดบอก "มันไม่มีทางออกที่ดีกับทุก ๆ เรื่องหรอก ดังนั้นก็ช่างมันเถอะ"

แมวบอก "หนุ่มน้อยครับ เจ้าต้องเรียนรู้โลกอีก 7-9 หน่วยกิตนะ"

หนุ่มน้อยบอก "เจออย่างนี้ก็มึนเลย ความถูกผิดตอนนี้เราไม่รู้แล้วล่ะ เจ้า 2 คนจะทำอะไรก็ทำไปละกัน"

แล้วหนุ่มน้อยก็เดินไปซื้อขนมกินต่อไป