เมื่อหนูมิงโมมาถึงบ้านจ๊อบ9แล้ว ก็พบจ๊อบ9และเพื่อนที่ชื่อ นุยนู ซึ่งมาหาจ๊อบ9ที่บ้านเหมือนกัน

จ๊อบ9 : ว่าไงหนูมิงโม มาพอดีเลย นุยนูจะยืมการ์ตูนเรื่อง นายทีนดีเค่ดโอ ที่เรายืมจากหนูมิงโมไปนะ

นุยนู : ยืมหน่อยนาหนูมิงโม เดี๋ยวเราเอามาคืน ไม่ทำยับแน่นอน

หนูมิงโม : ได้สิ..

แล้วจ๊อบ9ก็รู้สึกคันไม้คันมือยิ่งนัก เลยชกไปที่ไหล่ของนุยนูอย่างแรงทีนึง

นุยนู : อุ๊บ! มาชกทำไม มันเจ็บนะเนี่ย

จ๊อบ9 : พอใจ จะทำมาย

หนูมิงโม : จ๊อบ9ไปแกล้งนุยนูทำไมอ่ะ นิสัยไม่ดีเลยนะ

จ๊อบ9 : เราอยากชกอ่ะ

ว่าแล้วจ๊อบ9ก็ชกนุยนูไปซะอีกทีนึง

นุยนู : ว๊ะ! ชกอีกละ เจ็บนะจ๊อบ9

หนูมิงโม : แล้วทำไมนุยนูไม่โต้กลับล่ะ?

นุยนู : ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวมันเล่นหนักกว่าเดิม

หนูมิงโม : เฮ้อ.. ชีวิตนุยนูที่น่าสงสาร เจอเพื่อนชอบแกล้งก็ต้องช้ำใจงี้แหล่ะ

จ๊อบ9 : หนูมิงโมมานี่คงมีเรื่องอะไรพิเศษสิ บอกมาได้เลย เพราะถึงเวลาอันสมควรแล้ว จากการทำนายของโหรดังท่านนึงที่อยู่ซานดิวาเนี่ย

หนูมิงโม : หนูมิงโมมาวันนี้มีข้อเสนอล่ะ นี่คือสมุดวิเศษ มาแลกกับตั๋วรถไฟเหาะ คิดว่าไงมั่ง

จ๊อบ9 : โอ้! กำลังอยากได้พอดี ไม่มีปัญหา อยากได้ตั๋วรถไฟเหาะกี่ใบล่ะ?

หนูมิงโม : ใบเดียวพอและ เล่นมากก็เวียนหัวเปล่า ๆ สิ

นุยนู : หนูมิงโมไปแลกกับจ๊อบ9ทำไม เดี๋ยวมันเอาไปแกล้งคนนา

หนูมิงโม : สมุดวิเศษเขาไม่ได้ไว้แกล้งคนนี่นา เอ.. หรือว่าแกล้งคนได้อ่ะ?

จ๊อบ9 : จะเอาไว้แกล้งคนก็ได้ แต่เราไม่ไปแกล้งใครหรอก ทุบคนเล่นมันส์กว่าเยอะ

แล้วจ๊อบ9ก็ไปทุบนุยนูต่ออย่างเมามัน สร้างความรำคาญแก่นุยนูยิ่งนัก

นุยนู : จำไว้จ๊อบ9 ระวังกรรมตามสนองเห่อะ

จ๊อบ9 : ก๊าก~ มาเด่ะ รออยู่เนี่ย

แล้วหนูมิงโมก็แลกของกับจ๊อบ9ไปเรียบร้อย

จ๊อบ9 : อ้อ.. เอาตั๋วนี่ไปอีกใบสิ..

หนูมิงโม : หือ? ตั๋วของเครื่องเล่นอะไรอ่ะคะ?

จ๊อบ9 : ไม่รู้สินะ ตอนเอามาคนให้ก็ไม่ได้บอกด้วย ลองเอาไปเล่นดูสิ

นุยนู : หนูมิงโมอย่าไปเอา จ๊อบ9มันชอบแกล้งคนก็รู้อยู่ มันจะแกล้งหนูมิงโมน่ะสิ!

จ๊อบ9 : เราไม่ใช่คนที่แกล้งไม่เลือกนะ เราไม่แกล้งหนูมิงโมอยู่แล้ว ไม่เห็นเหรอ

หนูมิงโม : ลองดูก็ได้ค่ะ แล้วจะรู้ได้ไงอ่ะ ว่ามันคือเครื่องเล่นอะไร อยู่ที่ไหน

จ๊อบ9 : ลองถามเจ้าหน้าที่ดูก็รู้แหล่ะ

แล้วหนูมิงโมก็ล่ำลาจ๊อบ9และนุยนูไป